Zdjęcie, głos, etykieta, przepis: skąd pochodzą wartości twoich posiłków

Zasada

Dziennik żywieniowy jest przydatny tylko wtedy, gdy jego liczby są wiarygodne. Azetta wyraźnie rozróżnia więc trzy źródła: wartości zmierzone w laboratoriach i opublikowane w oficjalnych tabelach, wartości odczytane z opakowania i wartości oszacowane przez sztuczną inteligencję. Każdy sposób dodawania posiłku opiera się na jednym z nich, a aplikacja mówi ci, na którym.

Metoda Azetta

Baza produktów: oficjalne tabele

Wbudowana baza liczy 1692 produkty: 942 z amerykańskiej tabeli USDA SR Legacy i 750 z francuskiej tabeli CIQUAL 2020 (ANSES). Dla każdego z nich wartości na 100 g — kalorie, białko, węglowodany, tłuszcze, błonnik, cukry, tłuszcze nasycone, sód — są przepisane z tabel, nigdy wpisane ręcznie. Porcję oblicza się po prostu:

Dla płynów 1 ml liczy się jako 1 g. Wyświetlana sól pochodzi z sodu: sól = sód × 2,5. Zeskanowany kod kreskowy odpytuje Open Food Facts; jeśli produkt podaje tylko kilodżule, kalorie to kJ ÷ 4,184.

Posiłek powiedziany albo wpisany: najpierw baza

Gdy opisujesz swój posiłek („dwa jajka i kromka chleba”), SI dzieli zdanie na produkty i ilości. Potem aplikacja szuka każdego produktu w bazie: jeśli tam jest, używane są wartości oficjalne. Tylko produkty, których nie da się znaleźć, zachowują szacunek SI, oznaczony jako „Szacunek”. Możesz też wybrać szacunek trenera dla danego wiersza. Serwer sprowadza niemożliwe odpowiedzi w granice: najwyżej 9 kcal na gram i żaden makroskładnik cięższy niż sama porcja.

Etykieta: odczytana, nigdy wymyślona

W przypadku etykiety z wartościami odżywczymi SI odczytuje wydrukowane wartości; nieczytelna wartość zostaje pusta. Serwer następnie przelicza: kilodżule na kalorie (÷ 4,184), sód na sól (× 2,5), wartości na porcję na wartości na 100 g. Odrzuca wartości niemożliwe (ponad 900 kcal albo ponad 100 g jednego składnika na 100 g) i sygnalizuje niespójny odczyt, na przykład gdy cukry przekraczają węglowodany albo gdy kalorie różnią się o ponad 15 % (i o co najmniej 20 kcal) od 4 × białko + 4 × węglowodany + 9 × tłuszcze + 2 × błonnik.

Zdjęcie: szacunek

Na podstawie zdjęcia twojego talerza SI szacuje wszystko: produkty, gramy, kalorie i makroskładniki. To najszybsza i najmniej dokładna metoda, a aplikacja to pisze: „Szacunki na podstawie zdjęcia: w razie potrzeby popraw gramy.” Jeśli poprawisz gramy, wszystkie wartości w wierszu zmieniają się proporcjonalnie.

Przepis: suma składników

Waga dania to waga po ugotowaniu, jeśli ją podasz, a w przeciwnym razie suma surowych składników. Szczegół (cukry, błonnik…) jest wyświetlany tylko wtedy, gdy podają go wszystkie składniki.

Dlaczego taki wybór

• Tabele USDA i CIQUAL są publiczne, udokumentowane i oparte na analizach: to najpewniejsza możliwa podstawa.
• SI dobrze rozumie zdanie albo odczytuje opakowanie, dużo gorzej zgaduje wagę ze zdjęcia. Stąd zasada: ona rozumie, baza liczy; nigdy nie uzupełnia etykiety.
• Przeliczenie sól = sód × 2,5 i współczynniki energetyczne pochodzą z europejskiego rozporządzenia w sprawie etykietowania.

Ograniczenia

• Zdjęcie nie widzi ani oleju użytego do smażenia, ani tego, co ukryte pod sosem: traktuj wynik jako rząd wielkości i poprawiaj gramy.
• Dopasowanie do bazy odbywa się po nazwie: „chleb” znajdzie jakiś chleb, niekoniecznie twój. Sprawdź proponowany wiersz.
• Wartości przepisu zakładają, że zważyłeś składniki.
• Funkcje SI mają dzienny limit użycia.

Bibliografia

1. U.S. Department of Agriculture, Agricultural Research Service. USDA National Nutrient Database for Standard Reference, Legacy Release (SR Legacy), 2018.
2. ANSES. Tabela składu odżywczego żywności Ciqual 2020.
3. Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1169/2011 z dnia 25 października 2011 r. w sprawie przekazywania konsumentom informacji na temat żywności (załącznik XIV: współczynniki przeliczeniowe).